متاسفم برای کشوری که همیشه در طول تاریخ چیزایی واسه از دست دادن داشته
شاید تا سی سال پیش استقلالشو ...غرورشو ...ملیتشو از دست داده بود
اما امروز داره تک تک جوون هاشو تمام ریشه هاشو و چیزای با ارزشتری رو از دست میده
و با کمال افتخار از استقلالش حرف میزنه
تنها چبزی که میتونه بهش افتخار کنه
غافل از اینکه داره خیلی خیلی چیزهای با ارزشتری رو از بین میبره
همون چیزی که باهاش به همین استقلال رسید
چیزی که اگه نباشه هیچی نیست
اگه یه روزی مثل سی سال پیش بهش نیاز شد تا کیلو کیلو فدا بشه دیگه نیست
اون موقعست که سی سال دیگه تو تاریخ به حال امروزمون زار میزنن و به حکمرانانمون ناسزا میگن
مثل ماها که زنگ تاریخ به حال پادشاهای پیشین و کارای مسخرشون و به حال کشورمون زار میزدیم...
حالا دارن جوونایی رو از دست میدن که ریشه های این کشور هستند...
پ.ن:
۱.خوندن یه متن توی یه وبلاگ حرفهای دلمو ریخت بیرون...